Το «Super Flanker» συγκρίνεται με το AK-47 – Ένα μαχητικό που αρνείται να πεθάνει και εξελίσσεται σε απειλή για τη δυτική αεροπορική κυριαρχία
Η Δύση μπορεί να έχει επενδύσει δισεκατομμύρια δολάρια στην ανάπτυξη των μαχητικών πέμπτης γενιάς, όμως ένα παλαιότερο μοντέλο από τη Ρωσία προκαλεί πλέον έντονο προβληματισμό στα στρατιωτικά επιτελεία του ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με τον αναλυτή Drago Bosnic, το πραγματικό πρόβλημα για τη Συμμαχία δεν είναι πλέον το πολυσυζητημένο stealth μαχητικό Su-57, αλλά ένα αεροσκάφος που πολλοί θεωρούσαν «ξεπερασμένο»: το ρωσικό Su-35.
Το μαχητικό που αποτελεί την κορύφωση της οικογένειας Flanker έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο επικίνδυνους πολλαπλασιαστές ισχύος της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας, συνδυάζοντας την αξιοπιστία ενός δοκιμασμένου σχεδίου με τεχνολογίες που μπορούν να ανταγωνιστούν τα πλέον σύγχρονα δυτικά αεροσκάφη.
Το Su-35 αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της σύγχρονης αεροπορικής τεχνολογίας.
Εξωτερικά θυμίζει έντονα το Su-27, όμως κάτω από το περίβλημά του κρύβεται ένα σχεδόν νέο αεροσκάφος.
Βελτιωμένοι κινητήρες, προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα, νέα σύνθετα υλικά και αναβαθμισμένα όπλα έχουν μετατρέψει το «Super Flanker» σε μια πλατφόρμα εξαιρετικά υψηλών δυνατοτήτων.
Οι αλλαγές είναι εμφανείς ακόμη και με γυμνό μάτι: διαφορετική διαμόρφωση τροχών, μεγαλύτερα ακροφύσια κινητήρων, απουσία συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του αρχικού Su-27 και σημαντικές δομικές τροποποιήσεις.
Όμως η πραγματική ισχύς του Su-35 βρίσκεται εκεί που δεν φαίνεται.
Στα ηλεκτρονικά συστήματα μάχης, στους αισθητήρες, στην ικανότητα εμπλοκής πολλαπλών στόχων και στην ενσωμάτωση νέων όπλων.
Ο Drago Bosnic παρομοιάζει το Su-35 με το θρυλικό AK-47: ένα όπλο που άντεξε δεκαετίες πολέμων επειδή συνδυάζει απλότητα, αξιοπιστία και φονική αποτελεσματικότητα.
Ακριβώς το ίδιο χαρακτηριστικό, σύμφωνα με τον αναλυτή, διαθέτει και το Super Flanker.
Δεν είναι το πιο ακριβό μαχητικό στον κόσμο, ούτε βασίζεται αποκλειστικά σε τεχνολογία stealth. Αντίθετα, στηρίζεται σε μια φιλοσοφία που δίνει έμφαση στην αντοχή, στη μαχητική αποτελεσματικότητα και στη δυνατότητα συνεχούς αναβάθμισης.
Το κόστος του Su-35 είναι περίπου 2-3 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του παλαιότερου Su-27, όμως η μαχητική του ικανότητα εκτιμάται ότι είναι πολλαπλάσια.
Αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πλεονέκτημα κόστους-απόδοσης σε σχέση με πολλά δυτικά προγράμματα μαχητικών πέμπτης γενιάς.
Γιατί το ΝΑΤΟ ανησυχεί περισσότερο για το Su-35 παρά για το Su-57
Το Su-57 αποτελεί την προσπάθεια της Ρωσίας να εισέλθει πλήρως στην εποχή των μαχητικών πέμπτης γενιάς.
Ωστόσο, το Su-35 είναι εκείνο που προκαλεί άμεσο πονοκέφαλο στους δυτικούς στρατιωτικούς σχεδιαστές.
Ο λόγος είναι απλός:
Μπορεί να παραχθεί ευκολότερα, να κοστίσει λιγότερο και να αναπτυχθεί μαζικότερα.
Σε μια πιθανή μεγάλη σύγκρουση, ο αριθμός των διαθέσιμων προηγμένων μαχητικών μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντικός με την τεχνολογία.
Το Su-35 προσφέρει στη Ρωσία μια πλατφόρμα που μπορεί να επιχειρεί σε ακραίες συνθήκες, να μεταφέρει μεγάλο φορτίο όπλων και να εκτελεί πολλαπλές αποστολές.
Από αεροπορική υπεροχή μέχρι πλήγματα εδάφους, ηλεκτρονικό πόλεμο και αποστολές αναγνώρισης.
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του Su-35 είναι η δυνατότητα χρήσης του υπερηχητικού πυραύλου αέρος-αέρος R-37M.
Με εμβέλεια που φτάνει περίπου τα 400 χιλιόμετρα, ο πύραυλος αυτός δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα στον αεροπορικό πόλεμο.
Τα αεροσκάφη υποστήριξης, όπως τα ιπτάμενα τάνκερ ανεφοδιασμού και τα αεροσκάφη ηλεκτρονικής επιτήρησης, τα οποία αποτελούν κρίσιμο κομμάτι της δυτικής αεροπορικής στρατηγικής, αντιμετωπίζουν πλέον μια νέα απειλή.
Το Su-35 δεν απειλεί μόνο τα μαχητικά πρώτης γραμμής. Απειλεί ολόκληρη την αρχιτεκτονική επιχειρήσεων που έχει οικοδομήσει το ΝΑΤΟ εδώ και δεκαετίες.
Η αποτελεσματικότητα του Su-35 έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών χωρών.
Η Αλγερία, η Αίγυπτος, το Ιράν και η Ινδονησία έχουν εξετάσει ή επιδιώξει την απόκτησή του, αναζητώντας μια πλατφόρμα που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την αεροπορική τους ισχύ.
Παρά τις πιέσεις και τους περιορισμούς που έχουν ασκηθεί σε χώρες οι οποίες ενδιαφέρονται για ρωσικά οπλικά συστήματα, το ενδιαφέρον για το Su-35 παραμένει.
Για πολλούς στρατιωτικούς αναλυτές, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο:
Ένα μαχητικό δεν χρειάζεται να είναι το πιο νέο για να είναι επικίνδυνο.
Το Su-35 δεν είναι ένα «μαγικό όπλο» που εγγυάται τη νίκη. Απαιτεί εκπαιδευμένους πιλότους, προηγμένες υποδομές και σωστή επιχειρησιακή αξιοποίηση.
Όμως η παρουσία του αλλάζει τις ισορροπίες.
Σύμφωνα με τον Drago Bosnic, το Super Flanker αντιπροσωπεύει κάτι που η Δύση δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει: ένα μαχητικό που δεν βασίζεται μόνο στην τεχνολογική υπεροχή, αλλά στη φονική ισορροπία κόστους, αξιοπιστίας και ισχύος.
Όπως το AK-47 παρέμεινε επί δεκαετίες ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αποτελεσματικά όπλα στον κόσμο, έτσι και η οικογένεια Flanker φαίνεται πως αρνείται να αποσυρθεί.
Και αυτό είναι που προκαλεί τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο στο ΝΑΤΟ:
Όχι ένα νέο, άγνωστο όπλο.
Αλλά ένα παλιό σχέδιο που εξελίχθηκε τόσο πολύ, ώστε να παραμένει θανάσιμα αποτελεσματικό στον πόλεμο του 21ου αιώνα.
www.bankingnews.gr
Σύμφωνα με τον αναλυτή Drago Bosnic, το πραγματικό πρόβλημα για τη Συμμαχία δεν είναι πλέον το πολυσυζητημένο stealth μαχητικό Su-57, αλλά ένα αεροσκάφος που πολλοί θεωρούσαν «ξεπερασμένο»: το ρωσικό Su-35.
Το μαχητικό που αποτελεί την κορύφωση της οικογένειας Flanker έχει εξελιχθεί σε έναν από τους πιο επικίνδυνους πολλαπλασιαστές ισχύος της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας, συνδυάζοντας την αξιοπιστία ενός δοκιμασμένου σχεδίου με τεχνολογίες που μπορούν να ανταγωνιστούν τα πλέον σύγχρονα δυτικά αεροσκάφη.
Το Su-35 αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες εκπλήξεις της σύγχρονης αεροπορικής τεχνολογίας.
Εξωτερικά θυμίζει έντονα το Su-27, όμως κάτω από το περίβλημά του κρύβεται ένα σχεδόν νέο αεροσκάφος.
Βελτιωμένοι κινητήρες, προηγμένα ηλεκτρονικά συστήματα, νέα σύνθετα υλικά και αναβαθμισμένα όπλα έχουν μετατρέψει το «Super Flanker» σε μια πλατφόρμα εξαιρετικά υψηλών δυνατοτήτων.
Οι αλλαγές είναι εμφανείς ακόμη και με γυμνό μάτι: διαφορετική διαμόρφωση τροχών, μεγαλύτερα ακροφύσια κινητήρων, απουσία συγκεκριμένων χαρακτηριστικών του αρχικού Su-27 και σημαντικές δομικές τροποποιήσεις.
Όμως η πραγματική ισχύς του Su-35 βρίσκεται εκεί που δεν φαίνεται.
Στα ηλεκτρονικά συστήματα μάχης, στους αισθητήρες, στην ικανότητα εμπλοκής πολλαπλών στόχων και στην ενσωμάτωση νέων όπλων.
Ο Drago Bosnic παρομοιάζει το Su-35 με το θρυλικό AK-47: ένα όπλο που άντεξε δεκαετίες πολέμων επειδή συνδυάζει απλότητα, αξιοπιστία και φονική αποτελεσματικότητα.
Ακριβώς το ίδιο χαρακτηριστικό, σύμφωνα με τον αναλυτή, διαθέτει και το Super Flanker.
Δεν είναι το πιο ακριβό μαχητικό στον κόσμο, ούτε βασίζεται αποκλειστικά σε τεχνολογία stealth. Αντίθετα, στηρίζεται σε μια φιλοσοφία που δίνει έμφαση στην αντοχή, στη μαχητική αποτελεσματικότητα και στη δυνατότητα συνεχούς αναβάθμισης.
Το κόστος του Su-35 είναι περίπου 2-3 φορές μεγαλύτερο από εκείνο του παλαιότερου Su-27, όμως η μαχητική του ικανότητα εκτιμάται ότι είναι πολλαπλάσια.
Αυτό δημιουργεί ένα τεράστιο πλεονέκτημα κόστους-απόδοσης σε σχέση με πολλά δυτικά προγράμματα μαχητικών πέμπτης γενιάς.
Γιατί το ΝΑΤΟ ανησυχεί περισσότερο για το Su-35 παρά για το Su-57
Το Su-57 αποτελεί την προσπάθεια της Ρωσίας να εισέλθει πλήρως στην εποχή των μαχητικών πέμπτης γενιάς.
Ωστόσο, το Su-35 είναι εκείνο που προκαλεί άμεσο πονοκέφαλο στους δυτικούς στρατιωτικούς σχεδιαστές.
Ο λόγος είναι απλός:
Μπορεί να παραχθεί ευκολότερα, να κοστίσει λιγότερο και να αναπτυχθεί μαζικότερα.
Σε μια πιθανή μεγάλη σύγκρουση, ο αριθμός των διαθέσιμων προηγμένων μαχητικών μπορεί να αποδειχθεί εξίσου σημαντικός με την τεχνολογία.
Το Su-35 προσφέρει στη Ρωσία μια πλατφόρμα που μπορεί να επιχειρεί σε ακραίες συνθήκες, να μεταφέρει μεγάλο φορτίο όπλων και να εκτελεί πολλαπλές αποστολές.
Από αεροπορική υπεροχή μέχρι πλήγματα εδάφους, ηλεκτρονικό πόλεμο και αποστολές αναγνώρισης.
Ένα από τα σημαντικότερα στοιχεία του Su-35 είναι η δυνατότητα χρήσης του υπερηχητικού πυραύλου αέρος-αέρος R-37M.
Με εμβέλεια που φτάνει περίπου τα 400 χιλιόμετρα, ο πύραυλος αυτός δημιουργεί μια νέα πραγματικότητα στον αεροπορικό πόλεμο.
Τα αεροσκάφη υποστήριξης, όπως τα ιπτάμενα τάνκερ ανεφοδιασμού και τα αεροσκάφη ηλεκτρονικής επιτήρησης, τα οποία αποτελούν κρίσιμο κομμάτι της δυτικής αεροπορικής στρατηγικής, αντιμετωπίζουν πλέον μια νέα απειλή.
Το Su-35 δεν απειλεί μόνο τα μαχητικά πρώτης γραμμής. Απειλεί ολόκληρη την αρχιτεκτονική επιχειρήσεων που έχει οικοδομήσει το ΝΑΤΟ εδώ και δεκαετίες.
Η αποτελεσματικότητα του Su-35 έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον πολλών χωρών.
Η Αλγερία, η Αίγυπτος, το Ιράν και η Ινδονησία έχουν εξετάσει ή επιδιώξει την απόκτησή του, αναζητώντας μια πλατφόρμα που θα μπορούσε να ενισχύσει σημαντικά την αεροπορική τους ισχύ.
Παρά τις πιέσεις και τους περιορισμούς που έχουν ασκηθεί σε χώρες οι οποίες ενδιαφέρονται για ρωσικά οπλικά συστήματα, το ενδιαφέρον για το Su-35 παραμένει.
Για πολλούς στρατιωτικούς αναλυτές, το μήνυμα είναι ξεκάθαρο:
Ένα μαχητικό δεν χρειάζεται να είναι το πιο νέο για να είναι επικίνδυνο.
Το Su-35 δεν είναι ένα «μαγικό όπλο» που εγγυάται τη νίκη. Απαιτεί εκπαιδευμένους πιλότους, προηγμένες υποδομές και σωστή επιχειρησιακή αξιοποίηση.
Όμως η παρουσία του αλλάζει τις ισορροπίες.
Σύμφωνα με τον Drago Bosnic, το Super Flanker αντιπροσωπεύει κάτι που η Δύση δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει: ένα μαχητικό που δεν βασίζεται μόνο στην τεχνολογική υπεροχή, αλλά στη φονική ισορροπία κόστους, αξιοπιστίας και ισχύος.
Όπως το AK-47 παρέμεινε επί δεκαετίες ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και αποτελεσματικά όπλα στον κόσμο, έτσι και η οικογένεια Flanker φαίνεται πως αρνείται να αποσυρθεί.
Και αυτό είναι που προκαλεί τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο στο ΝΑΤΟ:
Όχι ένα νέο, άγνωστο όπλο.
Αλλά ένα παλιό σχέδιο που εξελίχθηκε τόσο πολύ, ώστε να παραμένει θανάσιμα αποτελεσματικό στον πόλεμο του 21ου αιώνα.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών